Gecen hafta sonu beklenen misafirlerimizin yani sira bir de beklenmeyen misafirlerimiz vardi. Sinavdan helak olmus vaziyette cikip, dinlenmeye calisirken esim heyecan icinde beni bahceye cagirdi. Yeni cikmis bir ari ogulu benim ciceklerimi ve bahcemi cok sevmis olmali ki, bahcede ki kenar ciceklerine konmus. Nasil sevindik anlatamam. Hemen Turkiye arandi. Senelerce aricilikla ugrasan ve hala yazligin bahcesinde kovanlari olan babamdan gereken bilgiler alindi. Plastik bir kova ayarlandi, kovanin agiz kismi biraz kesilip, bal suruldu ve arilarin tam dibine kondu. Bu sekilde arilarin iceri girmesi saglanacakti. Geceyi merak icinde gecirdik, acaba arilar evlerine girecekmiydi. Sabah baktik ki arilar evi begenmemisler. Tekrar telefonlara sarilindi. Meger arilar pembe pancurlari olan:)) tahta ev isterlermis. Ayni gun misafirde gelecekti, Turk okulu da vardi ve esim tahta evi yetistiremeden, oglen gunesini goren arilar kacip gitti. Cok uzuldum, "o plastik kovaya ben de ari olsam girmezdim" diye basladim konusmaya:)). Esim de bana moral vermek icin "zaten bakamazdik, sonra komsular sikayet ederdi, belediye gelir ceza yazardi, burasi Turkiye'mi" dedi. Dogru hakliydi. Ayda bir ancak arayan babam ertesi gun hemen aradi, arilar acaba ne durumdaymis merak etmis. Ben de onlari kacirdigimizi ve matem tuttugumuz soyledim:)).
Gelelim tatlilarimiza. Bu gurup baklavayi sayemde sevdi dogrusu:)). Gidip Arap marketten Yunanlilarin balli baklavasini almislar ama yiyemeyip cope atmislar. Benim yaptigim baklavalar cok guzel oluyormus:)). Tabii bu kadar iltifattan sonra baklava yapmaz miyim:)) Hem sarigi burma hem de bulbul yuvasi yaptim.
Heee onlar yetmedi, degisiklik olsun diye bir de annemin nefis cevizli un kurabiyesi yaptim. Kurabiyeler o kadar guzel oldu ki, esim "pastanedeki un kurabiyelerinden bile iyi olmus" dedi. Melissa'nin kocasi Roberto ise, restaurantlari icin bu kurabiyelerden yapmami istedi. Dusunuyorum hala:))). 
Veee San Diego'da, gunesli bir pazar gunu daha bitti. Gunes pasifik okyanusunda batarken ve biz bir gun daha yaslanirken, bugunden geriye kalan yalnizca fotograflardi. Biz guzel gecirdigimiz bir gunu fotograflarda saklarken, acaba dunyanin diger taraflarinda insanlar bugunu nasil gecirmisti? Kimler yakinlari icin gozyasi dokmustu? Cocuklari hastanede olanlar, yakinlarini kaybedenler, aci icinde olanlar cok muydu acaba?..Allah dilerim herkesin acilarina sifa, dertlerine deva verir...
Tarifler aksama..
